نفت ايران با گذر از پنجم خرداد كيك تولد 100 سالگي اش را بريد و تقسيم كرد مگر نه اينكه اقتصاد ايران يك قرن است بوي نفت گرفته است.اين روزها جشن نفت برپاست و مسجد سليمان عزيز نفتي ها شده است.كودك نفت ايران چهار بامداد روز پنجم خرداد 1287 گريه تولد سرداد چه اينكه مادر برسرش نبود و دايه انگليسي سرپرستي اش را بر عهده گرفت. نفت در مسجد سليمان فوران كرد و سرچارلز مارلينگ تبعه دولت انگليس در ۲۹ مه ۱۹۰۸به لندن تلگرام فرستاد: تخمين زده مى شد كه ميزان استخراج روزانه بيست هزار گالن باشد. به اين ترتيب منطقه موردنظر تا حدودى به عنوان يك منبع قابل اطمينان تامين نفت شناخته شد.
نفت ما را به استبداد كشاند و استعمار.اقتصاد ما از باج و خراج (ماليات) بي نياز شد.دولت و حكومت جا عوض كردند چه پيش از اين دولتها به دست مردم چشم داشتند تا خرج خويش به دست آورند و بعد از ان مردم چشم به دولتها دوختند تا خرجشان بدهند.حكايت ما قبل از نفت و بعد ان را شايسته تامل است اما غرض كوتاه اين باشد كه حتي ملي شدن صنعت نفت هم ما را نصيب اقتصادي كمتر بود چه اينكه نفت دولتي شد به دست ديكتاتور كوچك پهلوي كه خود بفروشد و هر چه خواهد بخرد.بهانه توسعه ايران بود و دروازه تمدن آينده كه به باورم چنين نشد.