امضاي قرارداد بين شركت  ملي نفت ايران و شركت چيني سينوپك براي توسعه ميدان نفتي يادآوران در فضاي كاذب ايجاد شده عليه ايران چه مفهومي مي تواند داشته باشد؟
نخستين ارزيابي اين است كه ايران با امضاي اين قرارداد مي خواهد به شركت هاي بزرگ سرمايه گذاري در حوزه انرژي پيام دهد كه فرصت سوزي نكنند و تحت فشارهاي سياسي قرار نگيرند.
واقع اين است كه شركت هاي بزرگ فعال در حوزه انرژي نفت و گاز تحت فشار آمريكا و موضع گيري برخي مقامات كشور متبوع خويش گاه تداوم فعاليت موجود يا حضور در سرمايه گذاري هاي جديد را به تعليق درآورده اند.
اما ايران با تكيه بر منابع داخلي خويش به ويژه برداشت از حساب ذخيره ارزي نسبت به سرمايه گذاري و توسعه ميدان هاي نفت و گاز اقدام كرده و اين اقدام موجب خنثي شدن شدت و عمق فضاسازي براي تحريم سرمايه گذاري ها شده است.
از منظر اقتصاد سياسي با توجه به گزارش اخير محمد البرادعي دبير كل آژانس بين المللي انرژي اتمي و نيز گزارش نهادهاي اطلاعاتي و امنيتي آمريكا از برنامه هسته اي ايران مي توان اين پيام را شفاف تر ارزيابي كرد چون از نظر برخي از شركت هاي بين المللي و سرمايه گذاران علاقه مند به حضور در ايران «مشروعيت» سياسي و حقوقي تحريم ها عليه ايران زير سوال رفته است.
از سوي ديگر انعقاد قرارداد توسعه ميدان يادآوران بين ايران و چين نشان مي دهد كه با مخدوش شدن مشروعيت تحريم ها «كارآمدي» ابزارها هم زير سوال مي رود.
از نظر ديپلماسي نفتي به نظر مي رسد مقامات ايران با اتخاذ «رويكرد آسيايي» در جذب سرمايه گذاران با توجه به نياز كشورهايي مانند چين، هند و ژاپن به انرژي تلاش دارند تا خلاء شركت هاي غربي را پر كنند و از اين رو شركت هاي اروپايي حاضر در ايران نظير توتال، شل، وپسول را هم به تامل وادارند تا از رقباي خود عقب نمانند.
وزير نفت ايران پيش از اين اعلام كرده بود كه ايران براي توسعه ميدان هاي نفت و گاز منتظر نخواهد ماند و با تكيه بر منابع داخلي و با رويكردي آسيايي به راه خود ادامه مي دهد و از اين بابت نگراني ندارد.
اخبار غيررسمي از تمايل دوباره ژاپني ها براي حضور در ميدان نفتي آزادگان حكايت دارد و از سوي ديگر گفته مي شود كه مقامات هندي هنوز در اين فكر هستند كه چگونه خود را از فشار آمريكايي ها خارج كنند و به خط لوله صلح بپيوندند.
روي آوردن ايران به استفاده از منابع سرمايه گذاري داخلي با تكيه  بر توان فني و مهندسي شركت هاي ايراني از يك سو و نيز در پيش گرفتن سياست نگاه به آسيا براي مشاركت در طرح هاي سرمايه گذاري نفت و گاز نشان از پيام روشن تهران به شركت هاي اروپايي است.
آيا گيرنده پيام، مفهوم پيام را روشن درك خواهد كرد يا پارازيت هاي سياسي و مجراي ارتباطي اجازه انتقال درست پيام را نخواهد داد؟ مهم اين است كه گيرنده پيام خود بخواهد پيام را دريافت كند.