86/08/15
ساختار كنوني بودجه ايران از نظر اهل نظر، ديگر قابل دفاع نيست و چند سالي است كه عزم بر اين قرار گرفته است تا طرحي نو دراندازند. دولت سابق تلاشي چند به خرج داد و برخي تبصره هاي غيربودجه اي را حذف كرد و قانون تنظيم مقررات مالي و اصلاح قانون ماليات، نوشته شد؛ اما اين همه كفايت نكرد و مشكل همچنان برجاي مانده است.
اما محمود احمدي نژاد رئيس جمهور، اين بار چاقوي جراحي را عميق تر در بدن بيمار بودجه ايران فرو برده و انحلال سازمان مديريت و برنامه ريزي را كافي ندانسته است. از نظر رئيس جمهور نظام عريض و طويل تخصيص و تجهيز منابع بودجه بر هزينه هاي كشور افزوده و امور را به تاخير انداخته و كس را درك عميق نباشد كه بودجه را چگونه تنظيم كنند. آن چه مدنظر ايشان است بر هم زدن دالان هاي تنگ و باريك و تو در توي بودجه است چون كه فصل بهار كه آيد شايسته است بدانند دخل شان چند است تا خرج آهسته تر كنند. بودجه سند دخل و خرج مملكت است به يك سال و همان بهتر كه در بهار همان سال سهم همه را بدهيم، بودجه وزارت خانه ها به وزير، بودجه استان ها به استانداران و... دولت نهم را ستايش بايد كرد به اين دليل كه آن چه را درد مي داند به حكم عقل خويش جراحي مي كند، حال آن كه خون ريزي عمل جراحي به اندازه است يا اندكي بيش و كم، از عوارض آينده خواهد بود.
احمد توكلي نام آشناي سياست و اقتصاد در مجلس هفتم مي گويد: مجلس هم قطب نماي اقتصادي ندارد؟ به نظرم اگر مجلس ندارد، دولت دارد و سخن اين است كه قطب نماي اقتصادي دولت، جهت را درست نشان مي دهد و اين مهم اين است كه ما مغرب و مشرق را چگونه در نظر آوريم. مهم اين نيست كه بودجه ١٠٠٠ صفحه باشد يا ٥٠ صفحه، ١٠ كيلو باشد يا ٥٠٠ گرم، به ريال نوشته باشند يا به دلار، بلكه مهم اين است كه دخل ما به دلار نباشد و خرجمان به يورو! از مهمات ديگر اين باشد كه:
- بودجه يك صفحه هم باشد، بهتر است به شرط آن كه كسري بودجه در آن نهان نباشد.
- بودجه يك صفحه هم باشد، بهتر است به شرط آن كه اعتبارات عمراني را واقع گرايي باشد و هزينه هاي جاري به اندازه كاسته شود.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه منابع درآمدي آن قابل تحقق و دل از دلارهاي نفتي به تدريج كنده باشد.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه توزيع درآمدها به بازدهي اقتصادي باشد نه چانه زني منطقه گرايي.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه دولت بزرگ نشود، شركت ايجاد نكند، سرمايه گذاري مجدد نداشته باشد و ميدان را به بخش تعاون خصوصي واگذارد.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه چشم مردم و نمايندگان بهتر و دقيق تر ريخت وپاش ها را ببيند و...
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه نمايندگان مجلس به جاي رفت و آمد در اتاق كار وزرا و يا مسئولان معاونت برنامه ريزي و نظارت راهبردي كنوني، پشت در اتاق استانداران، فرمانداران و بخشداران بيتوته نكنند كه انتخابات را هم به سمت و سوي ديگر سوق دهند.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه سياست هاي اصل ٤٤ قانون اساسي روي كاغذ خشك نشود و افق چشم انداز ٢٠ ساله كشور انشاي مدارس قلمداد نشود.
و سخن آخر اين كه هندوانه يك عدد هم كافي است به شرط چاقو.
اما محمود احمدي نژاد رئيس جمهور، اين بار چاقوي جراحي را عميق تر در بدن بيمار بودجه ايران فرو برده و انحلال سازمان مديريت و برنامه ريزي را كافي ندانسته است. از نظر رئيس جمهور نظام عريض و طويل تخصيص و تجهيز منابع بودجه بر هزينه هاي كشور افزوده و امور را به تاخير انداخته و كس را درك عميق نباشد كه بودجه را چگونه تنظيم كنند. آن چه مدنظر ايشان است بر هم زدن دالان هاي تنگ و باريك و تو در توي بودجه است چون كه فصل بهار كه آيد شايسته است بدانند دخل شان چند است تا خرج آهسته تر كنند. بودجه سند دخل و خرج مملكت است به يك سال و همان بهتر كه در بهار همان سال سهم همه را بدهيم، بودجه وزارت خانه ها به وزير، بودجه استان ها به استانداران و... دولت نهم را ستايش بايد كرد به اين دليل كه آن چه را درد مي داند به حكم عقل خويش جراحي مي كند، حال آن كه خون ريزي عمل جراحي به اندازه است يا اندكي بيش و كم، از عوارض آينده خواهد بود.
احمد توكلي نام آشناي سياست و اقتصاد در مجلس هفتم مي گويد: مجلس هم قطب نماي اقتصادي ندارد؟ به نظرم اگر مجلس ندارد، دولت دارد و سخن اين است كه قطب نماي اقتصادي دولت، جهت را درست نشان مي دهد و اين مهم اين است كه ما مغرب و مشرق را چگونه در نظر آوريم. مهم اين نيست كه بودجه ١٠٠٠ صفحه باشد يا ٥٠ صفحه، ١٠ كيلو باشد يا ٥٠٠ گرم، به ريال نوشته باشند يا به دلار، بلكه مهم اين است كه دخل ما به دلار نباشد و خرجمان به يورو! از مهمات ديگر اين باشد كه:
- بودجه يك صفحه هم باشد، بهتر است به شرط آن كه كسري بودجه در آن نهان نباشد.
- بودجه يك صفحه هم باشد، بهتر است به شرط آن كه اعتبارات عمراني را واقع گرايي باشد و هزينه هاي جاري به اندازه كاسته شود.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه منابع درآمدي آن قابل تحقق و دل از دلارهاي نفتي به تدريج كنده باشد.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه توزيع درآمدها به بازدهي اقتصادي باشد نه چانه زني منطقه گرايي.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه دولت بزرگ نشود، شركت ايجاد نكند، سرمايه گذاري مجدد نداشته باشد و ميدان را به بخش تعاون خصوصي واگذارد.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه چشم مردم و نمايندگان بهتر و دقيق تر ريخت وپاش ها را ببيند و...
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه نمايندگان مجلس به جاي رفت و آمد در اتاق كار وزرا و يا مسئولان معاونت برنامه ريزي و نظارت راهبردي كنوني، پشت در اتاق استانداران، فرمانداران و بخشداران بيتوته نكنند كه انتخابات را هم به سمت و سوي ديگر سوق دهند.
- بودجه يك صفحه باشد، بهتر است به شرط آن كه سياست هاي اصل ٤٤ قانون اساسي روي كاغذ خشك نشود و افق چشم انداز ٢٠ ساله كشور انشاي مدارس قلمداد نشود.
و سخن آخر اين كه هندوانه يك عدد هم كافي است به شرط چاقو.
نوشته شده توسط رضا کربلایی در ساعت 5:35 بعد از ظهر | لینک
|
